Centrum Fizjoterapii i Osteopatii

​

Osteopatia to sztuka terapii ciała w ujęciu holistycznym.

​

​

Podstawowe zasady osteopatii:

 

• organizm stanowi jedność

• struktura i funkcja wzajemnie na siebie oddziaływują

• budowa ciała i procesy w nim zachodzące są wzajemnie powiązane

• organizm posiada zdolność do samoregulacji, samoleczenia i utrzymania równowagi (homeostazy)

​

Jednym z podstawowych założeń osteopatii jest traktowanie organizmu ludzkiego jako integralnej całości. Zgodnie z tą zasadą badanie osteopatyczne nie koncentruje się na jednej wybranej części ciała. Zadaniem osteopaty jest odnalezienie przede wszystkim pierwotnej dysfunkcji organizmu, która często nie ma związku z rejonem występowania bieżących dolegliwości.

Choć pracy osteopaty nie da się podzielić na kawałki, to można wyodrębnić 3 działy

w których porusza się osteopata w ramach diagnostyki i terapii. Są to:

​

• obszar strukturalny

• obszar funkcji

• autonomiczny układ nerwowy

​

Struktura to nasza budowa. To mięśnie, więzadła, ścięgna, stawy, powięź, kości, układ postawy i ruchu. Tutaj kluczem do zdrowia jest ruch.

​

Obszar funkcji to system to wszystkie układy: pokarmowy, wydalniczy, hormonalny, neuroendokrynny, krążeniowy, limfatyczny, glimfatyczny. Funkcja to również zdrowy metabolizm narządów wewnętrznych: wątroby z woreczkiem żółciowym, trzustki, śledziony, jelit, nerek, pęcherza moczowego, narządów rodnych, płuc, serca czy mózgu.

 

Autonomiczny układ nerwowy to komórka i poziom tzw. mikro. Jego praca zależna jest głównie od środowiska w jakim znajduje się system. Tutaj najważniejszą rolę spełniają emocje i to, czy mają swobodę tzw. przepływu przez ciało. Czy nasz mózg poznawczy integruje ciało emocjonalne. Czy środowisko naszego życia jest stresogenne i wyzwala stan pobudzenia, czy raczej odpoczywamy i korzystamy z przyjemności. Tutaj liczą się nasze potrzeby wewnętrzne- fizyczne i emocjonalne, nasze relacje społeczne. U niemowląt i dzieci bardzo ważną rolę odgrywa integracja sensoryczna. Jeśli układ autonomiczny nie jest zbalansowany występują tzw. zaburzenia integracji. 

Tutaj ważny jest poród i życie płodowe. Czy występował stres. Czy pępowina była uciskana. Może dziecko utknęło w kanale, a siły oddziaływania na ciało były za duże. Może mama stresowała się w trakcie ciąży lub w trakcie porodu. 

​

Struktura, funkcja i autonomiczny układ nerwowy wzajemnie na siebie wpływają. Dysfunkcje w jednym obszarze powodują zmiany w dwóch pozostałych. Osteopata jest jak detektyw. Jego praca ma na celu postawienie diagnozy- od której z tych trzech części zaczęło się zaburzenie homeostazy wyzwalające objawy pacjenta, a następnie stosuje odpowiednie techniki pracy dla danego obszaru tak, aby system mógł się odpowiednio regulować w stronę zdrowia. 

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​